Starlight

Twee maanden geleden zat er een briefje in de brievenbus, met uitleg over het nieuwe afval system, DIFTAR, en een  formulier dat ik ingevuld moest ophangen aan de brievenbus, om te kiezen welke afval bakken ik wil hebben. Nu doen we zelf aan compostering en de rest wordt door de kippen  verwerkt, dus een groene bak heb ik niet nodig. Formulier ingevuld, klaar.

Niet dus.

Een paar weken later staan er twee bakken aan mijn huis, een groene en een grijze. Ikke gebeld, uitgelegd dat ik die groene niet nodig heb, en er ook niet voor zoek te betalen. Geen probleem, men ging een afspraak maken om die komen halen.

Niet dus.

Gisteren een rekening gekregen voor de twee bakken…. zal toch nog maar eens bellen…

Los van al die opstart perikelen blijf ik het een zeer slecht systeem vinden.

Uitgangspunt is als ik het goed begrijp mensen laten betalen voor de hoeveelheid afval die ze produceren, om zo aan te moedigen van minder afval te produceren.

Probleem is dat mensen met veel geld het niet voelen, voor hen maakt het geen verschil, dus die hebben geen reden. Mensen met weinig geld daar en tegen, en zeker de oudere generatie vinden dat ze ineens veel geld moeten betalen voor hun afval.

Ik ben er zeker van dat dit alleen maar sluikstorten en stoken in de hand werkt. Op een mistige of regenachtige dag als vandaag ruik je soms gewoon de geur van verbrand plastic.
Proberen aan die mensen uit te leggen dat dit slecht is is praten tegen een muur…

Volgens mij is de enige juiste oplossing de ophaling van restafval volledig gratis maken.
Nu bestaat “gratis” uiteraard niet, en betalen u en ik er dan evengoed voor, maar via indirecte belastingen. Volgens mij is dit psychologisch gezien een veel betere aanpak.

Wat dan met al die verpakkingsafval problemen… Ook hier kan volgens mij alleen een tax op de verpakking bij aankoop maar werken.  Een product met minder of biodegradeerbare verpakking zou op die manier een prijs voordeel kunnen krijgen.